X
تبلیغات
جدید ترین اشعار عاشقانه نسرین بهجتی
جدید ترین اشعار عاشقانه نسرین بهجتی



باران


نگاره: ‏باران ... باران ... باران 
سرزمین بلوچستان را ببوس 
لبهای تشنه شور  این لوت و برهوت را ببوس
بخدا دریا قدر ترا نمی داند !

( نسرین بهجتی )‏

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم خرداد 1392ساعت 16:25  توسط نسرین بهجتی  | 


انفجار


نگاره: ‏غریبه سیگارت را در حوالی دل من روشن نکن 
بعد از او تنم پر از باروت است !!

( نسرین بهجتی )‏

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1392ساعت 0:53  توسط نسرین بهجتی  | 





مال منی



نگاره: ‏در خطوط دستهایم نقش توست
نمی ترسم
هرجا بروی مال منی !



( نسرین بهجتی )‏
1
+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت 1392ساعت 14:19  توسط نسرین بهجتی  | 



فال قهوه



نگاره: ‏فنجان فنجان ته فالش به دنبال دریا می گشت
و ذره ذره در باتلاق فرو می رفت 
زنی که نمیدانست 
زندگی را باید چهارنعل تاخت !

( نسرین بهجتی )‏


+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم اردیبهشت 1392ساعت 20:5  توسط نسرین بهجتی  | 



ضیافت ساده مادر


نگاره: ‏من امروز با چمدانی که فقط
پیراهن کودکیم در آن جای بگیرد
از این شهر می روم
خسته از این چلچراغ و قصرم
خسته از صدای ناموزون کتری برقی !
من به ضیافت ساده ای مهمانم
ضیافت سماور نفتی مادر
و سفره کوچکش
که بسان قالیچه حضرت سلیمان
مرا می گرداند و می گرداند
و به عمق دره کودکیم پرتاب می کند
سلام مادر ... هزار سلام
به خطوط مهربان زیر چشمانت
چرا صبحانه تو برای من خسته
اینقدر دلچسب است ؟!
یک چای با طعم گس کودکیم برایم بریز
مادر من دیگر کفشهای پاشنه بلندت
را نمی پوشم
دیگر میل بزرگ شدن ندارم !
می خواهم بعد از صبحانه 
روی زانویت آرام بخوابم
و تو مرا هرگز از خواب بیدار نکنی !

( نسرین بهجتی )‏
19


+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1392ساعت 16:18  توسط نسرین بهجتی  | 





تو نباید بازگردی



خانه را به گل آراستم

پروانه ها پر زدند به سوی گل

کمی شبنم به روی ایوان خانه پاشیدم

عطرت در فضا پیچید

پیراهنی از آسمان پوشیدم

ستاره ها نقره ای کردند

پیراهن آبی ام را

پر نزدم تا پنجره

بال بال زدم تا گشودن پنجره

اما ... نه ... نه ... نه

تو نباید بازگردی

چون پروانه ها از تو می ترسند

عطرت می پرد از سر من

شور شعر می میرد در من


پیراهنم بی ستاره می شود

زخم هزار گلایه دوباره دهان باز می کند

پنجره را می بندم

زخمم را نمک می پاشم

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت 1392ساعت 1:59  توسط نسرین بهجتی  | 




یک دلنوشته از نسرین بهجتی




بعضی ها می روند که بروند ... نه ردی نه


نه خاطره ای نه یادی !


بعضی ها میروند واز خودشان زخم کاری بجای


میگذارند زخمت را می خراشی مشت مشت نمک


به روی زخمت می پاشی که مبادا یادت برود که 


با تو چه کرد ! اما نفر سومی هم هست بنام


گوشه نگاه خدا وقتی که هست باران وقتی که


می رود ردش رنگین کمان است !!



نگاره: ‏یک دلنوشته از نسرین بهجتی

بعضی ها می روند که بروند ...نه ردی نه خاطره ای نه یادی
بعضی ها میروند واز خودشان زخم کاری بجای می گذارند
زخمت را می خراشی مشت مشت نمک به روی زخمت می پاشی که مبادا یادت برود که با تو چه کرد !
اما نفر سومی هم هست بنام گوشه نگاه خدا !!
وقتی که هست باران وقتی که می رود ردش رنگین کمان است !!‏

+ نوشته شده در  جمعه ششم اردیبهشت 1392ساعت 21:7  توسط نسرین بهجتی  | 


آسمان بلوچستان



نگاره: ‏آسمان بلوچستان 
روسری آبی ات را عوض کن 
خاکستری بر سرت کن 
بغض کن ... ببار 
و بیاشوب خواب این لوت و برهوت را 
باغچه بی بی شاهپری مادرم تشنه است !

( نسرین بهجتی )‏

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1392ساعت 11:42  توسط نسرین بهجتی  | 






Nasreen Behjati is a female Baloch poet mostly known for her Farsi poems. This is a translation of her poem on the deadly earthquake that hit Greater Balochistan on April 16th, 2013 taking hundreds of lives and leaving thousands homeless.
...........................................................
Also in 2.Balochi  3.Urdu and 4.Russian
...........................................................

Original Persian Poem :

خدایا بلوچستان را تاب نده
خانه ام سرش گیج می رود
دبستان کاهگلی من
سرش گیج می رود
مادرم کنار تنور خالی از نان
سرش گیج می رود
عروسک پنبه ای من سرش گیج می رود
خدایا بلوچستان را تاب نده
من از این بازی می ترسم
می ترسم ... می ترسم

( نسرین بهجتی )

...........................................................
1. English
...........................................................

O lord!
Don't swing my Baluchistan;
My weak house may tremble..


My schools, made of clay, may tremble

My mother, sitting next to the empty oven
may, tremble..


My fluffy, lovely doll may tremble

O lord, don't swing my Baluchistan


It's scary,
I get scared

It scares me…


Born in the city of Zahedan, Nasreen Behjati is a female Baloch poet mostly known for her Farsi poems. This is a translation of her poem on the deadly earthquake that hit Greater Balochistan on April 16th, 2013 taking hundreds of lives and leaving thousands homeless.

Original poem taken from Nasreen's blog: http://nasrinbehjati.blogfa.com/


Translated by : Mureed Baloch / From Urdu version of Qazi Rehan

......................................................... ..

2.Balochi

...........................................................

اے ھدا بلوچستان ءَ شیکو مہ دئے
منی لوگ اِنت سر ئِ ے تر اِیت

سِپری ئیں دربرجاہ اِنت
سر ئِ ے تر اِیت

مات چَہ نان ءَ ھورکیں تندور ءِ دپ ءَ نشتگ
سر ئِ ے تَر اِیت

منی کرپاسی دُتک اِنت
سر ئِ ے تَر اِیت

اے ھدا بلوچستان ءَ شیکو مہ دئے
من چَہ ھمے گوازی ءَ ترس آں
ترس آں من ۔ ۔ ۔ من ترس آں


17 اپریل 2013 ءَ بلوچستان ءَ اَتکگیں زمین چنڈ ءِ سر ءَ ، لچہ کار '' نسرین بھجتی '' ءِ لچہ ۔

نسرین بھجتی ، دزاپ بلوچستان ءَ ودی بوتگ ءُ پارسی ءِ تہ ءَ لچہ گْوش اِیت ،

آئی ءِ اے لچہ چَہ آئی ءِ بلاگ ءَ زرتگ ءُ رجانک کرتگ ۔

http://www.nasrinbehjati.blogfa.com

...........................................................
3.Urdu 

...........................................................

خدایا جھولا نہ دے بلوچستان کو
میرے گھر کا سر چکرائے گا

میرے کاھگلی اسکول کا
سر چکرائے گا

ماں روٹی سے خالی تندور کنارے بیٹھی ہے
سرچکرائے گا

میری روئی سے بُنی گڑیا کا
سرچکرائے گا

خدایا جھولا نہ دے بلوچستان کو
مجھے اس کھیل سے ڈر لگتا ہے
ڈرلگتا ہے ۔ ۔ ۔ مجھے ڈر لگتا ہے


کاھگلی : ایک قسم کا گھاس جسے گل یعنی چکنی مٹی میں ملا کر دیواروں اور چھت پر ڈالا جاتا ہے ، بلوچی میں اس گھاس کو سِپُری کہتے ہیں ۔

نسرین بھجتی ، مغربی بلوچستان کے مرکزی شھر دزاپ [ زاھدان ] میں پیدا ہوئیں ، فارسی زبان میں شاعری کرتی ہیں ۔

ان کی یہ نظم 17 اپریل 2013 ، کو بلوچستان میں آنے والے شدید زلزلے سے متعلق ہے ۔ جس کے نتیجے میں بلوچستان بھر میں 100 سے زائد ہلاکتیں ہوئی ہیں ۔

نظم اُن کے فارسی بلاگ سے لے کر ترجمہ کیا ہے۔

http://nasrinbehjati.blogfa.com

...........................................................

4. Russian 

...........................................................

О Всевышний!
Не сокрушай мою Родину,
Мои слабые дома содрогнулись ..

Стены школ моих из глины содрогнулись …

Моя мать, хранящая очаг
Повергнута в печаль …
Куклы моей прелестное лицо
Дрожит в моих руках ….
Всевышний , не сокруши мой Белуджистан

Это страшно
Страх овладевает мною …

Я в испуге...

Родился в городе Захедан, Nasreen Behjati является женщиной поэт белуджи в основном известный за стихи фарси. Данный текст является переводом ее стихотворения на смертельно опасной землетрясения, которое произошло на Большой Белуджистан 16 апреля 2013 принимая сотни жизней и оставив тысячи остались без крова.

Оригинальное стихотворение взято из блога отеля Nasreen: http://nasrinbehjati.blogfa.com/

Перевод: Zarinka Sagadieva / Из английской версии мюриду белуджи

+ نوشته شده در  جمعه سی ام فروردین 1392ساعت 12:15  توسط نسرین بهجتی  | 

 



گل آفتاب

نگاره: ‏عاشقانه ای جدید از نسرین بهجتی

یک قطره باران برای سرزمینم میخواهم 
مسیر ارس را تا بلوچستان عوض میکند !
گندم میخواهم گندمزار به من می بخشد
یک گل  آفتاب میخواهم 
هزار  هزار مزرعه عاشق خورشید را به پایم می اندازد
این لعنتی دوست داشتنی بهانه به دست من نمی دهد 
به همین دلیل ساده 
بعد از او هیچکس به چشم من نخواهد آمد !‏

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1392ساعت 16:52  توسط نسرین بهجتی  |